ده، بیست، سی، چهل، ...
یکی از رایج ترین روش های انتخاب بازیکن های دو تیم، این است که ابتدا دو کاپیتان انتخاب می شوند. بعد هر کدام از آن ها، به نوبت، افراد گروه خود را انتخاب می کنند تاجایی که همه بچه ها انتخاب شوند. در این روش، ممکن است کاپیتان اول، بهترین بازیکن را برای تیم خود انتخاب کند و کاپیتان دوم هم بهترین بازیکن بعدی را بخواهد.
البته گاهی یک کاپیتان، دوستش را به بهترین بازیکن ترجیح می دهد، ولی در هر صورت، در این روش نمی توان تضمین کرد که هر دو تیم، شانس مساوی برای انتخاب بهترین بازیکن را داشته باشند، در حالی که چگونگی انتخاب دو کاپیتان نیز خود مسئله دیگری است.
به نظر شما، انتخاب اعضای یک تیم یا انتخاب کاپیتان ها، به شانس بستگی دارد یا از روی اراده انجام می گیرد؟
وقتی بچه ها «قایم باشک بازی» می کنند، همگی دور یک دایره می ایستند و یکی از بچه ها شروع به شمردن می کند. عدد 100 به هرکسی افتاد، از دایره بیرون می رود و دوباره شمارش بین بچه های باقی مانده ادامه پیدا می کند تا فقط یک نفر باقی بماند که در اصطلاح «گرگ» محسوب می شود.
بیش تر بچه ها از این روش راضی هستند، چون فکر می کنند همگی از شانس یکسان برخوردار بوده اند. ولی اگر بچه ای از ریاضیات بهره خوبی برده باشد، به راحتی می تواند هرکسی را که بخواهد از دایره خارج کند و هرکسی را که نخواهد، باقی بگذارد. برای این کار، لازم نیست در شمردن تقلب کند. فقط کافی است بداند، شمارش را از چه کسی باید آغاز کند.
آیا می توانید کاری بکنید که «گرگ» نشوید؟
این کار بستگی به تعداد عددها و تعداد بچه ها دارد. به تصویر نگاه کنید:

اگر تعداد بچه ها 6 نفر باشد، آیا می توانید شمارش را طوری شروع کنید که «امیرحسین» از دایره خارج شود؟ فراموش نکنید که هنگام شمارش، خودتان را هم بشمارید. این بار سعی کنید طوری بشمارد که «محمد مهدی» از دایره خارج شود؟
- در دایره ای که از 6 نفر تشکیل شده است، آیا رابطه ای بین جایی که شمارش را شروع می کنید و جایی که شمارش تمام می شود، وجود دارد؟
- آیا اگر تعداد بچه ها پنج نفر باشد، باز هم نقطه پایان در جای قبل خواهد بود؟
- آیا می توانید شمارش را طوری شروع کنید که خودتان «گرگ» شوید؟
- اگر روش دیگری به جای ده، بیست، سی، چهل، ... بلد هستید، آن را با تعداد متفاوتی از بچه ها امتحان کنید. آیا می توانید حدس بزنید چه کسی «گرگ» می شود؟
روی کتاب رساله ی محیطیه ی غیاث الدین جمشید کاشانی نوشته است: